آره منم اتفاقا دقیقا به ترم شیش فکر میکردم. به اینکه بعد از یه مدتی وقتی میرفتیم مغازه ی عزیز بستنی بخوریم من اگه مصطفی اینا رو تو خیابون میدیدم اصلا حتی سلام هم نمیکردم. یه طورایی انگار اصلا همو نمیشناسیم! اصلا یهو ازش بدم اومد و در مورد عروسمون (اسمش فاطمه اس). آره مامان و بابام خیلی دوسش دارن. مامانم میگه برام عین دختر خودمه. اونم مامانم اینا رو خیلی دوس داره. میگه وقتایی که میام پیشتون خیلی خوش میگذره، خونه تون انرژی مثبت داره. کلا دختر دلنشینیه. خجالتی و این حرفا نیست برای همین خیلی زود با همه دوست میشه. مامانم هی میگه "خدا رو شکر، خدا رو شکر".... من شن

سلام سلام سلاممممم دوستای گل من... چطورایین؟ کجایین نیستین؟! گرفتارین حسابی فکر کنم...امید که هرجا هستین هر چه میکنین خوب و شاد باشین... همین الان تازه از پادگان رسیدم. یه هفته خسته کننده داشتیم. امیر اومد مراسم صبحگاه گفت باید هممون واسه مراسم رژه روز ارتش (31 شهریور ) داخل شهر سمنان آماده باشیم واسه همینم گرفتنمون به رژه! هر روز صبح و عصر تو آفتاب رژه میریم! کار با حالیه ولی خیلی فرسایشیه!هنوزم خیلی مونده تا اون موقع بشه. همه چیزش هجیب غریبه و از همه عجیب تر اینکه اصلا یه مرخصی ام بهمون نمیدن بریم سمنان یه هوایی عوض کنیم!! میگفتن قبلا سربازا رفتن داخل شهر ب

سلام بر رضا و ساناز عزیز رضا جالبه این چیزایی رو که میگی رضای ما هم داشت. اونا هم باید یه رژه توی شهر میرفتن نمیدونم به چه مناسبتی بود. رضا میگفت خیلی سخت بوده. مثلا میگفتن حتما باید پاها 90 درجه بالا بیاد و خب خیلی ها نمیتونستن بعد تنبیه میشدن. رضا میگه همیشه موقع رژه آمبولانس کنار وایمیساد که اگه کسی حالش بد شد ببرنش. به اینا هم تو دوران آموزشی مرخصی نمیدادن اما مامانم و بابام تقریبا یک شب در میون میرفتن ملاقات. رضا ما رفت سربازی در شروع 74 کیلو بود (با قد 184) حالا شده 68!! یعنی اسکلت! یه خبر جدید که البته رضا که مطمئنم میدونه و ساناز هم شاید بدونه خبر ازدواج